شايعه سازان و تخريب گران را به خوبي مي‌شناسم و مي دانم كه چرا تا اين حد از اين دولت كينه دارند و عصباني هستند و البته به آنها حق مي‌دهم؛ از كساني كه دولت نهم منافع نامشروعشان را تهديد كرده است انتظاري جز هزينه كردن‌هاي بي‌حد و حساب براي تخريب دولت نمي‌رود.

محمود احمدی نژاد، رئیس جمهور در جديدترين به روز رسانی وبلاگ‌ خود كه ساعت ۴ با مداد شنبه، 9 خرداد 88 انجام داده است علاوه بر توضيح درباره علت تاخير در به روز رساني وبلاگ‌ خود به مسائلی پيرامون انتخابات آينده رياست جمهوری اشاره كرده است.
متن كامل اين يادداشت به شرح زير است:

ايام سوگواري فاطميه را به پيشگاه حضرت ولي عصر عجل الله تعالي فرجه الشريف و تمامي محبان حقيقي ايشان تسليت مي‌گويم و از خداوند متعال مي‌خواهم كه همه ما را از رهروان آن وجود نوراني و پاك قرار دهد. ان‌شاء‌الله
مدت‌ها بود فشردگي برنامه‌هاي كاري اجازه نمي‌داد كه در كنار مطالعه و بررسي ديدگاه‌هاي مردمي در اين پايگاه، يادداشت جديدي منتشر كنم. نوشته‌هايي داشتم، اما فرصتي مناسبي دست نمي‌داد تا آنها را براي انتشار آماده سازم.
فرا رسيدن ايام انتخابات، موجب شد تا به درخواست‌هاي مكرر مخاطبان و رسانه‌هايي كه در اين مدت همواره لطف داشته‌اند و خواستار فعاليت بيشتر اين پايگاه بوده‌اند عمل كنم.
از طرف ديگر حقيقت اين است كه امكانات مالي براي هزينه‌هاي تبليغات انتخاباتي ندارم و شخصاً نيز از قبول كمك‌هاي مالي انتخاباتي به لطف خدا خودداري كرده‌ام و اصولا اعتقادي به اين هزينه‌هاي هنگفت و سرسام آوري كه امروزه شاهد آن هستيم نداشته و ندارم. ستاد شخصي انتخاباتي هم ندارم. لذا شايد اين پايگاه مجازي، در كنار فرصتي كه صدا و سيما در اختيار نامزدها قرار مي‌دهد مناسب‌ترين رسانه براي پاسخ به سوالات و اعلام ديدگاه‌ها و برنامه‌ها و گزارش عملكردها باشد.
از اين رو بنا دارم به اميد خدا در اين فرصت باقي مانده تا انتخابات وقت بيشتري را صرف انتشار مطالب جديد كنم.
در عين حال مي‌دانم كه مردم فهيم كشورمان، از من انتظار ندارند مانند ساير نامزدهايي كه از مدت‌ها قبل به امر انتخابات مشغولند، با فراغ بال و خيالي آسوده بر انتخابات متمركز شوم، چراكه نمي‌توانم به خود اجازه دهم بواسطه انتخابات، خللي در امور جاري كشور و انجام وظيفه دستگاه اجرايي حاصل شود. اميدوارم مردم بزرگوارمان عذر مرا در اين زمينه بپذيرند.
اكنون مايلم در ادامه نكاتي را درباره انتخابات متذكر شوم و براي روزهاي بعد هم گفتني‌ها بسيار دارم كه اگر عمري بود با شما در ميان خواهم گذاشت.

***
رقابت‌هاي انتخاباتي در يك نظام الهي و آرماني، به لحاظ روش‌ها و منش‌ها و اهداف و انگيزه‌ها، با مبارزات انتخاباتي در نظام‌هاي ليبرال تفاوت مبنايي و ماهوي دارد.
تمسخر و تخريب و دروغ و فريب، اگرچه در دنياي امروز از طرف بسياري از سياستمداران جهان به عنوان ابزارهاي مناسبي براي كسب قدرت شناخته مي‌شوند، اما هيچ انسان آزاده‌اي باور نخواهد كرد كه از اين حربه‌ها براي خدمت به خلق بهره‌برداري شود.
بايد از خود بپرسيم كه در يك نظام ديني نامزدها با كدام انگيزه با هم رقابت مي‌كنند؟ و اساساً رقابت بر سر چيست؟ آيا براي پيروزي از هر روشي مي‌توان بهره برد؟ آيا امكان دارد نامزدي با هدف خير پا به عرصه رقابت گذاشته باشد اما براي جلب اعتماد مردم و كسب آراي آنان به هر روش غير اخلاقي متوسل شود و خدا را ناظر بر رفتار خود نبيند؟ مگر نه اين است كه در انديشه ديني هدف وسيله را توجيه نمي‌كند؟
برايم سخت است كه باور كنم افرادي براي رضاي خدا و به قصد خدمت به مردم و رفع مشكلات آنان و يا به هر عنوان وارد عرصه انتخابات شوند ولي اخلاق را زير پا گذاشته و دانسته دروغ بگويند و بدون هيچ خط قرمزي به ديگران تهمت بزنند.
چرخش برخي چهره‌ها و شعارها نيز برايم جالب است. جاي بسي خوشحالي و در عين حال تعجب است كه برخي سياسيون كه تا ديروز شعارهاي عدالت طلبانه اين دولت را به سخره مي‌گرفتند امروز هر كدام در گرد يكي از نامزدها به تكرار همين شعارهاي مردمي متوسل شده‌اند. اميدوارم كه اين مواضع جديد از سر صداقت و پشيماني باشد و خداي ناكرده اغراض ديگري در ميان نباشد.
اينكه اكنون برخي سياسيون شعار خدمت به محرومان سر مي‌دهند، و پس از اهانت‌هاي سخيفي كه در سال‌هاي قبل به دينداران و مراجع شد، امروز به ياد معنويت و مراجع عظام افتاده‌اند في نفسه دستاورد مباركي براي ملت است، اما فراموش نكنيم كه در منطق اسلامي هيچگاه هدف وسيله را توجيه نميكند.
اگر فعالين انتخاباتي و رسانه‌اي در اين مسير مقدس، بداخلاقي را ترويج كنند، آنگاه بزرگترين خيانت را به فرهنگ و اخلاق عمومي جامعه روا داشته‌اند و واضح است كه خيانت هرگز نمي‌تواند مقدمه خدمت باشد.
بايد به جاي توسل به دروغ و تخريب و نا اميد كردن نسل جوان كشور كه هزينه فرهنگي سنگيني را به جامعه فرهيخته و انقلابي ايران تحميل مي كند، از ابزارهاي صحيح و منطقي رقابت و گفتگو بهره برد.
چرا عده‌اي حتي دستاوردهايي را كه دشمنان ما را وادار به اعتراف به عظمت و توانايي ملت ايران كرد منكر مي‌شوند و اين افتخارات غرور آميز را وارونه جلوه مي دهند؟
چرا گروهي اصرار دارند فضاي انتخاباتي كشور را با دروغ و تهمت و ناسزا بيالايند؟ چرا نمي گذارند مردم دوستانه سليقه‌هاي مختلف خود را به معرض رقابت بگذارند؟ تخريب گران مطمئن باشند كه اين شيوه هاي غير اخلاقي در جامعه اخلاقي ايران نتيجه معكوس خواهد داد.
مگر نه اين است كه انتخابات در كشور ما حقيقتا يك جشن ملي و عرصه نمايش شور و شعور و حماسه است؟ اين حقيقت افتخار آميز همان چيزي است كه دشمنان ما را عصباني و وحشت زده مي كند و به همين دليل است كه نهايت تلاش خود را براي غبار آلود كردن فضا و ايجاد ياس و نااميدي در آستانه هر انتخابات به كار مي گيرند. متاسفانه عده‌اي نيز در داخل دانسته يا ندانسته دشمنان اين ملت را ياري مي كنند. اين جشن ملي متعلق به تمام مردم ايران است و همه در آن دعوتند و هيچ كس حق ندارد خودخواهانه مانع حضور مردم شود و يا نشاط و شور و اميد آنان را خدشه دار كند.
من تاكنون از حق خود گذشته ام، اما از همكاران خدوم و زحمت كش خود در سراسر دستگاه اجرايي كشور كه اين روزها، به واسطه برخي غرض ورزي ها و كينه توزي ها خدمات شايانشان ناديده گرفته مي شود پوزش مي طلبم و از آنها نيز مي خواهم تا اين ناملايمات را براي رضاي خدا تحمل كنند.
البته شايعه سازان و تخريب گران را به خوبي مي شناسم و ميدانم كه چرا تا اين حد از اين دولت كينه دارند و عصباني هستند و البته به آنها حق مي دهم!
از كساني كه دولت نهم منافع نامشروعشان را تهديد كرده است انتظاري جز هزينه كردن هاي بي حد و حساب براي تخريب دولت نمي رود. صادقانه مي گويم كه به كينه و حسادتي كه اينان از من به دل دارند افتخار مي كنم و خدا نياورد آن روزي را كه اين گروه اندك و لي پرهياهو، از من و همكارانم راضي باشند و بخواهند از تلاش هاي دولت قدرداني كنند.
اينان پس از هر موفقيت و دستاورد ملي، سراسيمه تشكيل جلسه مي دهند كه چگونه پيروزي ها را به كام مردم تلخ كنند اما در محاسبات خود اشتباه مي كنند و هوشياري و قدرت تحليل مردم را همواره ناديده مي گيرند. قدرت تحليلي كه در ميان اقشار مختلف جامعه به وضوح ديده مي شود و همواره قوت قلبي براي خدمتگذاران ملت است و باعث خنثي شدن توطئه ها مي گردد.
البته در زمينه بداخلاقي هاي انتخاباتي و و پولهاي ناپاكي كه براي تخريبهاي سازماندهي شده به جريان افتاده اند نيز گفتني ها بسيار دارم، اما حقيقتا نمي خواهم در اين ايام جشن ملي حضور سياسي مردم، كام هموطنانم را با بيان اين قبيل مسائل تلخ كنم.
اين دولت تاكنون ترجيح داده است به جاي آنكه وقت و انرژي خود را صرف پاسخ گويي به اين مسايل كند، تمركز خود را براي خدمت رساني حفظ كند و ذهن خود را از اساس مشغول اين شيطنت هاي رسانه اي ننمايد.
اگر امروز دربرابر اين هجمه هاي زهرآگين سكوت كرده ام براي مصالح مردم عزيزمان بوده است و اگر روزي اين سكوت را بشكنم، از خدا مي خواهم كه جز براي دفاع از منافع و مصالح مردم صبورمان نباشد.
از اينكه خواسته هاي ديروز تخريبگران امروز را بر منافع ملت ترجيح نداده ام خرسندم و هرگز احساس پشيماني نمي كنم.
به نوبه خود از همه مردم عزيزمان مي خواهم تا با حضور حماسي و فراگير خود بارديگر نگذارند بدخواهان با ادبيات سياه خود فضاي انتخابات را مصادره كنند و ياس و ترس و ترديد را اشاعه دهند. البته تجربه به ما ثابت كرده است كه هركجا مساله خير و صلاح عموم مردم در ميان باشد، شيطنت ها و كارشكني ها نيز بيشتر خواهد بود. اما از مردم مي خواهم كه دربرابر اين بداخلاقي هاي انتخاباتي، بدخواهان و غافلان را مايوس سازند. حضور گسترده مردم در انتخابات، فارغ از نتيجه آن خير است و براي كشور نتيجه اي جز عزت و صلاح و سربلندي نخواهد داشت.
براي همه كساني كه صادقانه و از سر اخلاص به حمايت از نامزدهاي مختلف مي‌پردازند احترام مي گذارم و اطمينان دارم اين اختلاف ديدگاه ها و سليقه ها ميان مردم ما كدورتي كه دشمنان ملت انتظار آن را دارند ايجاد نخواهد كرد، و همه مردم پس از انتخابات فارغ از اينكه نتيجه حماسه حضورشان چه باشد، همچون گذشته در صفي واحد حامي و پشتيبان كشور و خدمتگزاران خود خواهند بود. والسلام

^{سلام عزیزم دیگه طاقت نیاوردم و}

^{این نامه را با خون دل برایت می نویسم.}

^{با دودست خالی از عشق دیگه هیچ جا}

^{جای من نیست انگاری هیچ چیزی مرحم}

^{واسه این زخم های تن نیست}

^{من فراموش شدم و تو هنوزم تو نفسهامی}

 ^{نفهمیدم که چشم تو بهم خیانت می کنه}

^{دلت پیش غریبه ای از من شکایت می کنه}

 ^{گفته بودم دوستت دارم اما باور نکردی}

 ^{دل من یه عمری آرزویت را داشت دل من بود}

 ^{و نبودش را برای تو گذاشت. دیگه}

 ^{نمی خواهم دروغکی برای چشمهایت بمیرم}

                          ^{بزرگترین گناه من}

 باور عشقت بود و بس 

هيچ بهانه اي نيست براي نوشتن ...!

ولي حالا که مي شه برايِ تو نوشت ، بهترين بهانه ای براي نوشتن...

خيلي دوست دارم خيلي زياد

براي تو مي نويسم که معني عشقي براي من و عشق رو باتو حس کردم 

دوستت دارم دوستت دارم

بيش تر از معناي واقعي كلمه دوست داشتن!

دوستت دارم همچو طلوع خورشيد در سحر گاه عشق!

دوستت دارم باتمام وجودم، با احساس پر از محبت

دوستت دارم بيش تر از آن چه تصور مي كني!

نمي دونم ...

فقط دوست دارم با معني بيشتراز دوست داشتن

همه دنياي مني...

سلام

به همه دوستان خیلی وقت بود که آپ نکرده بودم

این پست به گفته یکی دوستان و برای همین دوست آپ کردم

دوستی که تو مدتی که من نبودم همیشه به کلبه کوچک من سر میزده و از این بنده حقیر یاد میکرده

با تشکر ازهمه دوستان  

امیدوارم که خوشش بیاد

ما دانه نخورده طعمه دام شدیم                           بی جرم وگنه ببین چه بد نام شدیم

سلام آخر

سلام به همه دوست عزيزم كه تو اين چند ماه به كلبه كوچك دو پيكر سر زدن و من خوشحال كردن

اين پست آخر وبلاگ دوپيكر از طرف سيناست

خيلي دوست داشتم بيشتر با شما دوستان عزيز باشم ولي حيف كه اين خدمت سربازي نذاشت با شما دوست

عزيز باشم .

اين پست هم خداحافظي هم تشكر از همه  دوستان عزيز كه با نظر قشنگشون منو ياري كردن

بله من 20 اسفند اعزام به خدمت سربازي هستم 

با اينكه دلم نمياد از شما دوست عزيز دل بكنم ولي مجبورم شايد بازم آپ بكنم ولي دير به دير

شما دوستان نظراتتون بزارين تا وقتي مرخصي آمدم  بخونم

بازم  از همه شما دوستاي عزيز ممنون  برام دعا كنيد  اگه در اين چند ماه شما دوستانو ناراحت كردم به بزرگي خودتون ببخشيد

(حیف شد شما هارو ندیدم خیلی دوست داشتم شما دوستای عزیزو ببینم)

عیدم پیشاپیش به همه شما تبریک میگم شاید دیگه نتونم

بازم ممنون ممنون ممنون ممنون

حامد(سينا) يك خردادي مخلص همه شما دوستان .

خداحافظ

یکی بود یکی نبود توی یه شهر پر از غم و دروغ دختری توی یه تاریخی ، توی یه تاریخی که کسی ازش خبر نداشت اوُمد میون آدم ها، اومد میون آدم ها بی دلیل و بی گناه اولش، اولش دنیا براش دو تا عروسک بود و بس.... !

نه که اون تنها بود می نشست و با همه عروسک هاش بازی می کرد و حرف می زد . از همون بچگی هاش تو خونش پر از صدا بود، صدا. پر ِ از همون صداهای بلند آدم های تو خونش با هم دیگه بد بودن. همیشه در حال دعوا بودن . دخترک خیلی دلش تنگ می شود.

اون دلش تنگ می شد برای یه خونه ای که آدم هاش با هم دیگه خوب باشن واسه این آرزوی کوچیک و خار که بهش هیچ وقت دست پیدا نکرد می نشست و شب ها قایمکی گریه می کرد و با اون لحن قشنگ کودکیش در حالی که آسمون و نگاه می کرد دعا می کرد که شاید از آسمونِ رو زمین یه پرنده رد شه و به دعاهاش بگه آمین .

دخترک میون دوست و رفیقاش همیشه دروغ می گفت.دروغ می گفت، یا راست می گفت همیشه از آرزوهاش حرف می زد.

دخترک دلش می خواست بزرگ بشه، فکر می کرد بزرگ بشه به آرزوهاش می رسه، غصه هاش براش دیگه کوچولوان، دیگه راحت می شه، فکر می کرد شاید اگر بزرگ بشه یه کمی یه کمی شبیه اون دختر همسایه می شه .

اي دوست دلت هميشه زندان من است

آتشكده عشق تو از آن من است

آن روز كه لحظه وداع من و توست

آن شوم ترين لحظه پايان من است

سر كلاس ادبيات معلم گفت :

 فعل رفتن رو صرف كن

گفتم : رفتم ...رفتي ...رفت

ساكت مي شوم ، مي خندم ،

 ولي خنده ام تلخ مي شود

معلم داد مي زند : خوب بعد ؟ ادامه بده

و من مي گويم : رفت ...رفت ...رفت

رفت و دلم شكست ...غم رو دلم نشست

رفت و شاديم مُرد ...

شور و نشاط رو از دلم برد

رفت ...رفت ...رفت

و من مي خندم و مي گويم :

خنده تلخ من از گريه غم انگيز تر است

كارم از گريه گذشته كه به آن مي خندم

دامن علقمه و باغ گل یاس یکی ست

قمر هاشمییان بین همه ناس یکی ست

سیر کردم عدد ابجد و دیدم به حساب

نام زیبای اباصالح و عباس یکی ست

هر کسی که اینترنت رایگان دوست داره اینکاره انجام بده

موفق باشید

کدی که در پایین میبینید باید برید در استارت و در انجا runرا انتخاب کنید و سپس این حروف را تایپ کنید

system.iniو  روی okکلیک کنید حال یک notepadباز میشه که شما در جلوی این کد [386enh] یک enter بیزنید تایک خط به پایین بیایید و سپس این چهار خط کد رو که در زیر وجود دارد وارد میکنیدپس از اتمام این کار روی ضربدر کلیک کنید و گزینه ی yesرا انتخاب کنید. به شما تبریک میگویم کار شما با موفقیت به اتمام رسیده (اینترنت رایگان حق مسلم ماست)

Com0@00 Irq0000@0 Buffer=1024
(3,1,4,1,5,9)=Namber@
(Letters=("this","is","a","test@
("Word,Anther(-Word-)=("one","tow$
woafont=dosapp.FON

تازه فهمیدم بعد از این همه مدت

میخوای بری اون دور دورا توی غربت

 

می خوای بری و تنهام بذاری

بری و تو روی قلبم پا بذاری

 

پس تکلیف این عشق ما چیه

نگو که این قسمته نگو کافیه

 

آره دیگه کافیه هرچی که خواستمت

من تورو به این زندگی باختمت

 

من بودم مثل یه بازیچه تو دستات

ای خدا، چرا من باورم شد حرفات

 

حرفایی که هیچ کدوم حرف تو نبود

آره این حرفات بود که قلبمو ربود

 

اشتباه کردم که دادم دلمو دست تو

خیلی راحت و ساده شدم مست تو

 

چشامو رو هم میذاشتم میرفتم تو فکر تو

ای کاش راهی داشت میرفتم تو قلب تو

 

تو دلت بود مثل یه سنگ سیاه

برو گم شو دیگه هم پیش من نیا

 

تو فکر نکن بعد رفتنت می مونم تنها

غرق میشم من میونه غم ها

 

من نشناخته بودم تورو که انقدر پستی

اسم اون اومده تو رویاهات، مستی؟

 

ندادی به من دستی

                     زدی یه دستی

خوب آخه تو کی هستی

نخستين نگاه

نخستین نگاهی که ما را به هم دوخت ،

نخستین سلامی که در جـان ما شعله افروخت ،

نخستین کلامی که دلهای ما را

            به بوی خوش آشنایی سپرد و

                                      به میهمانی عشق برد ،

          پر از مهر بودی

                                 پر از نور بودم

         همه شوق بودی

                                 همه شور بودم

چه خوش لحظه هایی که

                دزدانه از هم نگاهی ربودیم و

                                                 رازی نهفتیم ،

چه خوش لحظه هایی که

              می خواهمت را به شرم و خموشی

                                            نگفتیم و گفتیم .

تو با آن صفای خدایی

      تو با آن دل و جان سرشار از روشنایی

                               از این خاکیان دور بودی .

من آن مرغ شیدا

در آن باغ بالنده در عطر و رویا

بر آن شاخه های فرا رفته تا دنیای بی خیالی .

چه مغرور بودم !

                      چه مغرور بودی !

                                           چه مغرور بودیم !

از شمع 3 چيز آموختم:

ايستاده بميرم

بي صدا بميرم

به پاي دوست بميرم

بسي رنج بردم در اين سال سي / كه مدرك بگيرم زبد شانسي

نشد، دادم از كف همه زندگي / نهادم به سر افسر بندگي

نبودم اوائل چنين ناتوان / ببودم به سر موي و بودم جوان

نه تن خسته و ناتوان بودمي / نه اينگونه نامهربان بودمي

نه اهريمني طينتي داشتم / نه بر خوي بد عادتي داشتم

كنون بشنويد اينكه بيچاره من / چنان گشته‌ام اينچنين اهرمن

بود شرح احوال من بس دراز / ولي قطره آن گويم از بحر، باز

به هوش و خرد شهره بودم به شهر / نبودي چو من درسخواني به دهر

به كنكور در رزم كنكوريان / زدم تستها را يكي در ميان

به كف آمدم رتبه‌اي زير صد / نيارد چو من رتبه كس تا ابد

خيالم كه ديگر مهندس شدم / نبودم خبر زينكه مفلس شدم

به خود وعده‌اي نيك دادم همي / كه چون در خط درس افتادمي

بيابم اگر صد هزاران كتاب / زنم از خوراك و ميرم ز خواب

چنانش بخوانم به روزانه شب / كه خود گردم از كار خود در عجب

وليكن چو پايم بدينجا رسيد / نبيند دو چشمت كه چشمم چه ديد

به هنگامه ثبت نامم دمار / برآمد به يك روزه هفتاد بار

به «آموزش»اش چون گذارم فتاد / رخ سرخ من رو به زردي نهاد

چو دادندمي صد هزاران ورق / به رخساره زردم آمد عرق

چنان بي كس و خسته ماندم به صف / كه رست از كف كفش مخلص علف

پس از آن چو ديگر به صف ماندگان / به يك نمره گشتم من از بنديان

بماند، پس نمره‌اي گم شدم / جدا از خود و شهر و مردم شدم

به خود گفتم اين زندگي بهتر است / ره دانشم راه پر گوهر است

گذشتم از آن فكر پيشينه‌ام / كه من ديگر آن شخص پيشين نه ام

به من چه كه ديگر كسان چون كنند / به من چه، چه در كار گردون كنند

به من چه فلاني دل آزرده است / به من چه خر مش رجب مرده است

گذشتم از آن فكر پيشينه‌ام / كه من ديگر آن شخص پيشين نه ام

كه دانش چراغ ره آدم است / كليد در گنج اين عالم است

چو فرصت غنيمت شمارم كنون / مرا علم و دانش شود رهنمون

پس از آن به مكتب نهادم چو پا / ز يك درب چوبي بسي بي صدا

به رزم اندر آمد يكي اوستاد / بگفتا شكاري به دام اوفتاد

بچرخيد و گرديد و غريد و گفت / در اين پهنه يكدم نشايد كه خفت

كه من دكترا از فلان كشورم / يل سر سپاه فلان كشورم

كنون گفته باشم به آغاز درس / ز كس گر نترسي، ز مخلص بترس

بگفتم كه درست بسي ساده است / كدامين خر ز درست افتاده است؟

بگفتا كه درسم بسي مشكل است / خيالات تو اي جوان باطل است

چنانت بكوبم به گرز گران / كه پولاد كوبند آهنگران

پس از آن سخنها و آن سرگذشت / دوماهي چو از آن سخن‌ها گذشت

رياضي يكم نمره بر شيشه زد / هزاران غمم تيشه بر ريشه زد

علومي چو بر بنده لشكر كشيد / سپاه معارف به دادم رسيد

يكي بيست بگرفتم از ريشه‌ها / نشد كارگر زخم آن تيشه‌ها

پس از آن معارف ز من قهر كرد / دهانم ز تلخي چنان زهر كرد

به تالار و در گرمي ماه تير / بيامد ز در اوستادي چو شير

بگفتا كه در رزم نام آوران / بدان،‌ خوان اول بود امتحان

فراهم شد از جمع ما لشگري / يكي پهلوان‌تر از آن ديگري

اتودها كشيده همه از نيام / كه بايد نمودن به دشمن قيام

چو آمد فرود آن يل از پشت زين / ببست افسار رخش خود بر زمين

كشيد از نيامش سوالات را / بگفتا كه حل كن محالات را

سپه را به يك غرش آرام كرد / يلان را چنان اسب خود رام كرد

بگفتا كه درسم بسي ساده است؟! / كدامين كس از درسم افتاده است؟!

كنون گر تواني برو بچه‌جان / به فني زبندم تو خود را رهان

نشستم چنان سنگ بر صندلي / به خود گفتمي اينكه ول معطلي

برو فكر ديگر بكن اين جوان / مگر ترم ديگر شوي پهلوان

شدم بر خر نحس شيطان سوار / دو صد حيله را چون نمودم قطار

به يك روزه صدها گواهي بكف / به ظاهر پريشان و در دل شعف

بگفتم كه من موقع امتحان / ببودم به بستر بسي ناتوان

كه رحمي كن اي پهلوان رهنما / بيا بر من اكنون تو راهي نما

كنون تا نيفتم به حال نزار / برونم كش از پهنه كارزار

دو ترمي در اين نابرابر نبرد / دگر از چه آرم سرت را به درد

هزاران كلك را زدم بيش و كم / كه شايد برون آيم از پنچ و خم

رهي پرفراز و خم اندر خم است / در اين ره هزاران چو من رستم است

يكيشان به رخش و يكي مرده رخش / يكي با درفش و يكي بي درفش

هر اينك در انديشه كارزار / مگر آخر آيد غم روزگار

از خود لبريز شده ام

و طرح انگشتي پير بر بيني شكسته ام رشد كرده

بر پلكهام فحش مي نويسم

و لبانم را غنچه مي كارم

انگشتانم علامت هاي سؤال به هم فشرده شده اند

ديگر در آنها تعجب نخواهد روئيد

كوك مي كنم تار هاي صوتي ام را

و شور مي زند دلم

آغاز مي شوم در دست هايم كه باران در آنها جريان دارد

از سر انگشتانم مي بارم

بر تابوتي كه نام مرا نفس مي كشد

به جزر و مد چشمانم فكر مي كنم ،

اشك بر لبخندم مي لرزد

و ماه را از گوشه چشمم به خود كشي وا مي دارم

به امتداد راه فرو ميروم

و به رويش در انحناي غريب افق مي انديشم

 . . .

زندگی دو مرحله دارد

                         مرحله اول در آرزوی مرحله دوم

                                                            مرحله دوم در حسرت مرحله اول...

                                                      که من عاشقم شهر عشقم کجاست...

حس عشقم با ترانه تقديم به تو                                         اشک سازم بي بهانه تقديم به تو                شور بودن عاشقانه تقديم به تو                                        طبع شعرم جاودانه تقديم به تو                قلب پاكم ليک عاشق مال تو                                            هر چه دارم مال تو جز عشق تو               بغض شبهام صادقانه تقديم به تو                                       چشم قلبم مخلصانه تقديم به تو

لو سلام .... 

یا علی گفتم و عشق آغازشد .....

من آن ناخوانده آوازم... صدای زخمی سازم...

 به دنبال صدایم باش ... برای تو اگر رازم...

من آواز بیابانم ... صدای بغض بارانم ...

 بریده از نیستانم ... غمی دارم که می خوانم ...

صدای بغض بارانم .... مرا بشنو که می بارم

 بمن از من شکایت کن ... مرا از من حکایت کن ...

 از این دریای دل تنگی ... به یک جرعه قناعت کن ...

من آن ناخوانده آوازم... صدای زخمی سازم...

 به دنبال صدایم باش ... برای تو اگر رازم...

من آواز بیابانم ... صدای بغض بارانم ...

 بریده از نیستانم ... غمی دارم که می خوانم ...

صدای بغض بارانم .... مرا بشنو که می بارم

 بمن از من شکایت کن ... مرا از من حکایت کن ...

 از این دریای دل تنگی ... به یک جرعه قناعت کن ...